LUCIDEZ DE XESÚS
Un dos trazos máis rechamantes na predicación de Xesús é a lucidez con que soubo desenmascarar o poder alienante e deshumanizador que se encerra nas riquezas.
A visión de Xesús non é a dun moralista que se preocupa de saber como adquirimos os nosos bens e como os usamos. O risco de quen vive gozando das súas riquezas é esquecer a súa condición de fillo dun Deus Pai e irmán de todos.
De aí o seu berro de alerta: «Non podedes servir a Deus e ao diñeiro». Non podemos ser fieis a un Deus Pai que busca xustiza, solidariedade e fraternidade para todos, e ao mesmo tempo vivirmos pendentes dos nosos bens e riquezas.
O diñeiro pode dar poder, fama, prestixio, seguridade, benestar… pero, na medida en que escraviza á persoa, péchaa a Deus Pai, faille esquecer a súa condición de irmán e lévaa a romper a solidariedade cos outros. Deus non pode reinar na vida de quen está dominado polo diñeiro.
A raíz profunda está en que as riquezas espertan en nós o desexo insaciável de termos sempre máis. E entón crece na persoa a necesidade de acumular, capitalizar e posuír sempre máis e máis. Xesús considera coma unha verdadeira tolemia a vida daqueles terratenentes de Palestina, obsesionados por almacenaren as súas colleitas en celeiros e tullas cada vez máis grandes. É unha insensatez consagrarmos as mellores enerxías e esforzos en adquirirmos e acumular riquezas.
Cando, ao final, Deus se achega ao rico para recoller a súa vida, ponse de manifesto que a malgastou totalmente. A súa vida carece de contido e valor. «Necio?». «Tal é quen amasa riquezas para si e non é rico ante Deus».
Un día, o pensamento cristián descubrirá cunha lucidez que hoxe non temos a profunda contradición que hai entre o espírito que anima ao capitalismo e o que anima o proxecto de vida querido por Xesús. Esta contradición non se resolve nin coa profesión de fe dos que viven con espírito capitalista nin con toda a beneficencia que poidan faceren coas súas ganancias.
José Antonio Pagola
Tradutor: Xaquin Campo Freire
