NON DESVIRTUAR A BONDADE DE DEUS
Ao longo da súa traxectoria profética, Xesús insistiu unha e outra vez en comunicar a súa experiencia de Deus como «un misterio de bondade insondábel» que rompe todos os nosos cálculos. A súa mensaxe é tan revolucionaria que, despois de vinte séculos, aínda hai cristiáns que non se atreven a tomalo en serio.
Para contaxiar a todos a súa experiencia dese Deus bo, Xesús compara a súa actuación coa conduta sorprendente do señor dunha viña. Ata cinco veces sae el mesmo en persoa a contratar xornaleiros para a súa viña. Non parece preocuparlle moito o seu rendemento no traballo. O que quere é que ningún xornaleiro fique nin un día máis sen traballo.
Por iso mesmo, ao final da xornada, non lles paga axustándose ao traballo realizado por cada grupo. Aínda que o seu traballo foi moi desigual, dálles a todos «un denario»: é dicir, o que necesitaba cada día unha familia campesiña de Galilea para poder sobrevivir.
Cando o portavoz do primeiro grupo protesta porque tratou aos últimos igual ca eles, que traballaron máis do que ninguén, o señor da viña respóndelle con estas palabras admirábeis: «Vas ter ti envexa porque eu son bo?». Vasme impedir cos teus cálculos mesquiños ser bo con que necesita o seu pan para cear?
Que está suxerindo Xesús? Que Deus non actúa cos criterios de xustiza e igualdade que nós manexamos. Será verdade que Deus, máis que estar medindo os méritos das persoas, como fariamos nós, busca sempre responder desde a súa bondade insondábel á nosa necesidade radical de salvación?
Confeso que sento unha pena inmensa cando me atopo con persoas boas que se imaxinan a Deus dedicándose a anotar coidadosamente os pecados e os méritos dos humanos, para retribuír un día exactamente a cada un segundo o seu merecido. É posíbel imaxinar un ser máis inhumano do que alguén entregado a isto desde toda a eternidade?
Crer nun Deus Amigo incondicional pode ser a experiencia máis liberadora que se poida imaxinar, a forza máis vigorosa para vivir e para morrer. Pola contra, vivir ante un Deus xusticeiro e ameazador pode converterse na neurose máis perigosa e destrutora da persoa.
Habemos aprender a non confundir a Deus cos nosos esquemas estreitos e mesquiños. Non habemos desvirtuar a súa bondade insondábel mesturando os trazos auténticos que proveñen de Xesús con trazos dun Deus xusticeiro tomados de aquí e de alá. Ante o Deus bo revelado en Xesús, o único que cómpre é a confianza.
José Antonio Pagola
Tradutor: Xaquin Campo Freire
