PAIXÓN POR DEUS E COMPAIXÓN POLO SER HUMANO
Cando as relixións esquecen o esencial facilmente entran por camiños de mediocridade piadosa ou de casuística moral, que non só incapacitan para unha relación sa con Deus, senón que poden danar gravemente ás persoas. Ningunha relixión escapa a este risco.
A escena que se narra nos evanxeos ten como transfundo unha atmosfera relixiosa en que sacerdotes e mestres da lei clasifican centos de mandatos da Lei divina en «fáciles» e «difíciles», «graves» e «leves», «pequenos» e «grandes». Case imposíbel moverse nesta rede cun corazón san.
A pregunta que lle suscitan a Xesús busca recuperar o esencial, descubrir o «espírito perdido»: cal é o mandato principal? Que é o esencial? Onde está o núcleo de todo? A resposta de Xesús, como a de Hillel e outros mestres xudeus, recolle a fe básica de Israel: «Amarás ao Señor, o teu Deus, con todo o teu corazón, con toda a túa alma, con todo o teu ser». «Amarás ao teu próximo como a ti mesmo».
Que ninguén pense que, ao falar do amor a Deus, se está a falar de emocións ou sentimentos cara a un Ser imaxinario, nin de invitacións a rezos e devocións. «Amar a Deus con todo o corazón» é recoñecermos humildemente o Misterio último da vida; orientar confiadamente a existencia de acordo coa súa vontade: amar a Deus como Pai, que é bo e nos quere ben.
Todo isto marca decisivamente a vida, pois significa encomiar a existencia desde a súa raíz; tomar parte na vida con gratitude; optar sempre polo bo e o belo; vivir con corazón de carne e non de pedra; resistirnos a todo o que traizoa a vontade de Deus negando a vida e a dignidade dos seus fillos e fillas.
Por iso o amor a Deus é inseparábel do amor aos irmáns. Así o recorda Xesús: «Amarás ao teu próximo como a ti mesmo». Non é posíbel o amor real a Deus sen escoitar o sufrimento dos seus fillos e fillas. Que relixión sería aquela en a que a fame dos desnutridos ou o exceso dos satisfeitos non suscite preguntas nin inquietude algunha aos crentes? Non están descamiñados os que resumen a relixión de Xesús como «paixón por Deus e compaixón pola humanidade».
José Antonio Pagola
Tradutor: Xaquin Campo Freire
