CONFIANZA E RESPONSABILIDADE
Ao evanxeo orixinal de Marcos engadíuselle nalgún momento un apéndice onde se recolle este mandato final de Xesús: «Ide ao mundo enteiro e proclamade o Evangelio a toda a creación». O Evanxeo non ha ficaar no interior do pequeno grupo dos seus discípulos. Teñen de saíren e desprazárense para alcanzar o «mundo enteiro» e levar a Boa Noticia a todas as xentes, a «toda a creación».
Sen dúbida, estas palabras eran escoitadas con entusiasmo cando os cristiáns estaban en plena expansión e as súas comunidades multiplicábanse por todo o Imperio. Pero, como escoitalas hoxe cando nos vemos impotentes para reter a quen abandonan as nosas igrexas porque non senten xa necesidade da nosa relixión?
O primeiro é vivirmos desde a confianza absoluta na acción de Deus. Ensinóunolo Xesús. Deus segue traballando con amor infinito o corazón e a conciencia de todos os seus fillos e fillas, aínda que nós os consideremos «ovellas perdidas». Deus non está bloqueado por ningunha crise.
Non está esperando a que desde a Igrexa poñamos en marcha os nosos plans de restauración ou os nosos proxectos de innovación. El segue actuando na Igrexa e fóra da Igrexa. Ninguén vive abandonado por Deus, aínda que non oia nunca falar do Evanxeo de Xesús.
Pero todo isto non nos dispensa da nosa responsabilidade. Temos de empezarmos a facernos novas preguntas: Por que camiños anda buscando Deus aos homes e mulleres da cultura moderna? Como quere facer presente ao home e á muller dos nosos días a Boa Noticia de Xesús?
Temos de preguntarnos aínda algo máis: Que chamadas nos está a facer Deus para transformarmos a nosa forma tradicional de pensar, expresar, celebrar e encarnar a fe cristiá de maneira que propiciemos a acción de Deus no interior da cultura moderna? Non corremos o risco de convertérmonos, coa nosa inercia e inmobilismo, en freo e obstáculo cultural para que o Evanxeo se encorne na sociedade contemporánea?
Ninguén sabe como será a fe cristiá no mundo novo que está emerxendo, pero, dificilmente será «clonación» do pasado. O Evanxeo ten forza para inaugurar un cristianismo novo.
José Antonio Pagola
Tradutor: Xaquin Campo Freire
NOTA: DÍA DAS LETRAS GALEGAS
Neste día facemos unha homenaxe agradecida e sentida a todos cantos destacaron nos eidos das artes e da cultura, dun xeito especial no ámbito literario ou na fixación e afondamento científico da nosa lingua e da nosa identidade, sempre en comunión con todos os paises e persoas do mundo.
E unha regalía de Deus ter lingua de seu para mellor comunicármonos desde o máis íntimo. Por iso merece principal e especial gratitude o noso pobo galego, homes e mulleres, que foron quen de creala e transmitírnola viva e ricaz e espallala incluso na emigración. A eles debémoslles fidelidade. Gratitude.
