COMPROMISO IMPOSÍVEL
A mensaxe de Xesús obriga a unha reconsideración total da vida; quen escoita o Evanxeo intúe que se lle invita a comprender de xeito radicalmente novo o sentido último de todo e a orientación decisiva da súa conduta.
É difícil permanecermos indiferentes ante a palabra de Xesús, polo menos se un segue crendo na posibilidade de sermos máis humanos cada día. É difícil non sentirmos inquietude e ata certo malestar ao escoitarmos palabras como as que hoxe nos recorda o texto evanxélico: «Non podedes servir a Deus e ao diñeiro».
É imposíbel sermos fieis a un Deus que é Pai de todos e vivirmos ao mesmo tempo escravos do diñeiro e do propio interese. Só hai un xeito de vivirmos como «fillo» de Deus. Trátase de sermos e vivirmos coma «irmán» dos demais. O que vive só ao servizo dos seus diñeiros e intereses non pode ocuparse dos seus irmáns, e non pode, xa que logo, ser fillo fiel de Deus.
O que toma en serio a Xesús sabe que non pode organizar a súa vida desde o proxecto egoísta de posuír sempre máis e máis. A quen vive dominado polo interese económico, aínda que viva unha vida piadosa e recta, fáltalle algo esencial para ser cristián: romper en si mesmo a servidume do «posuír» que lle quita liberdade para escoitar e responder mellor ás necesidades dos pobres.
Non ten outra alternativa. E non pode enganarse, créndose «pobre de espírito» no íntimo do seu corazón, pois quen ten alma de pobre non segue gozando tranquilamente dos seus bens mentres cabo del hai necesitados ata en grao máis elemental e sumo.
Tampouco podemos enganarnos pensando que «os ricos» sempre son os outros. A crise económica, que está a deixar no paro a tantos homes e mulleres, obríganos a revisar os nosos orzamentos, para vermos se non temos de reducilos para axudarmos aos que ficaron sen traballo. Sería un bo test para descubrirmos se servimos a Deus ou ao noso diñeiro.
José Antonio Pagola
Tradutor: Xaquin Campo Freire
