IR ÁS ENCRUCELADAS DOS CAMIÑOS
Xesús coñecía moi ben a vida dura e monótona dos campesiños. Sabía como esperaban a chegada do sábado para «liberárense» do traballo. Víaos gozar nas festas e nas vodas. Que experiencia podía haber máis gozosa para aquelas xentes que a de seren convidados a un banquete e poder sentaren á mesa cos veciños a compartir unha festa de vodas?
Movido pola súa experiencia de Deus, Xesús comezou a falarlles dunha maneira sorprendente. A vida non é só esta vida de traballos e preocupacións, penas e desgustos. Deus está a preparar unha festa final para todos os seus fillos e fillas. Quérenos ver a todos sentados cabo del, ao redor de una mesma mesa, gozando para sempre dunha vida plenamente ditosa.
Non se contentaba só con falar así de Deus. El mesmo convidaba a todos á súa mesa e comía mesmo con pecadores e indesexábeis. Quería ser para todos a gran invitación de Deus á festa final. Queríaos ver recibindo con gozo a súa chamada, e creando entre todos un clima máis amigábel e fraterno que os preparase adecuadamente para a festa final.
Que foi desta invitación? Quen a anuncia? Quen a escoita? Onde se poden ter noticias desta festa? Satisfeitos co noso benestar, xordos a todo o que non sexa o noso propio interese, non cremos necesitarmos de Deus. Non nos estamos afacendo aos poucos a vivirmos sen necesidade dunha esperanza última?
Na parábola de Mateu, cando os que teñen terras e negocios rexeitan a invitación, o rei di aos seus criados: «Ide agora ás encruceladas dos camiños e a todos os que atopedes, convidádeos á voda». A orde é inaudita, pero reflicte o que sente Xesús. A pesar de tanto rexeitamento e menosprezo haberá festa. Deus non cambiou. Hai que seguir convidando.
Pero agora o mellor é ir a «aos cruces dos camiños» por onde transitan tantas xentes errantes, sen terras nin negocios, aos que ninguén convidou nunca a unha festa. Eles poden entender mellor do que ninguén a invitación. Eles poden lembrarnos a necesidade última que temos de Deus. Poden ensinarnos a esperanza.
José Antonio Pagola
Tradutor: Xaquin Campo Freire
