FIEIS A XESÚS NO MEDIO DAS TENTACIÓNS
Os cristiáns da primeira xeración interesáronse ben axiña polas «tentacións» de Xesús. Non querían esquecer o tipo de conflitos e loitas que tivo que superar para manterse fiel a Deus. Axudáballes a non desviarse da súa única tarefa: construír un mundo máis humano seguindo os pasos de Xesús.
O relato é estremecinte. No «deserto» pódese escoitar a voz de Deus, pero tamén se pode sentir a atracción de forzas escuras que nos afastan del. O «diaño» tenta a Xesús empregando a Palabra de Deus e apoiándose en salmos que se rezan en Israel: ata no interior da relixión pode esconderse a tentación de distanciármonos de Deus.
Na primeira tentación, Xesús resístese a utilizar a Deus para «converter» as pedras en pan. O primeiro que necesita unha persoa é comer, pero «non só de pan vive o home». O anhelo do ser humano non se apaga alimentando só o seu corpo. Necesita moito máis.
Precisamente, para liberar da miseria, da fame e da morte a quen non ten pan, habemos espertar a fame de xustiza e de amor no mundo deshumanizado dos satisfeitos.
Na segunda tentación, o diaño suxírelle, desde o alto do templo, buscar en Deus seguridade. Poderá vivir tranquilo, «sostido polas súas mans», e camiñar sen tropezos nin riscos de ningún tipo. Xesús reacciona: «Non tentarás ao Señor, o teu Deus».
É diabólico organizar a relixión como un sistema de crenzas e prácticas que dan seguridade. Non se constrúe un mundo máis humano refuxiándose cada un na súa propia relixión. É necesario asumir ás veces compromisos arriscados, confiando en Deus como Xesús.
A última escena é impresionante. Xesús está a mirar o mundo desde unha montaña alta. Aos seus pés preséntanselle «todos os reinos», cos seus conflitos, guerras e inxustizas. Aí quere el introducir o reino da paz e a xustiza de Deus. O diaño, pola contra, ofrécelle poder e gloria se o adora.
A reacción de Xesús é inmediata: «Ao Señor, o teu Deus, adorarás». O mundo non se humaniza coa forza do poder. Non é posíbel impoñer o poder sobre os demais sen servir ao diaño. Os quen seguen a Xesús buscando poder e gloria viven «axeonllados» ante o diaño. Non adoran ao verdadeiro Deus.
José Antonio Pagola
Tradutor: Xaquin Campo Freire
