BUSCAR A DEUS
Os estudos sociolóxicos din que a crise relixiosa vaise deslizando en Europa cara a unha «indiferenza» cada vez maior. Unha indiferenza tranquila, allea a todo formulación sobre Deus. Con todo, son cada vez máis os que, movidos por unha certa «nostalxia de Deus», senten a necesidade de buscaren «algo diferente», unha maneira nova de creren nel. Como buscar a Deus?
Sen dúbida, cada un ten de partir da súa propia experiencia. Non hai que copiar a outros. Non hai que facer nada forzado nin postizo. Cada un coñece os seus propios desexos e miserias, os seus baleiros e os seus medos. Cada un sabe da súa «necesidade» de Deus. A súa voz non cala nunca. Non grita cos beizos, pero nos rumorea ao corazón.
Por iso precisamente non chega con buscarmos a Deus por fóra: nos libros, nas discusións ou no debate. Unha cousa é «discutir de relixión» e outra moi distinta buscar a Deus con sincero corazón. Un mesmo dáse conta cando está a fuxir de Deus e cando o está buscando de verdade. Santo Agostiño dicía así: «Non te espalles. Concéntrate na túa intimidade. A verdade reside no home interior».
Buscar a Deus esixe esforzo, pero atoparse con el non é nunca resultado dun voluntarismo fanático nin dunha ascese crispada. Deus é un agasallo, e o importante é acollelo con «simplicidade de alma». Lembremos a reflexión da anciá prioresa no Diálogo de carmelitas de Georges Bernanos: «Unha vez saídos da infancia, hai que sufrir moito para volver a ela, como só despois dunha longa noite volve aparecer de novo a aurora. Volvín eu a ser de novo neno?».
Non é o máis acertado buscar a Deus apoiándonos só nas propias intuicións. Hai moitas formas de enganarse ou de andar dando voltas sobre un mesmo, sobre os nosos sentimentos e ideas. Por iso é mellor compartir e contrastar a propia experiencia con alguén que nos poida guiar desde a súa vivencia de Deus. Ese mutuo compartir pode ser o mellor estímulo para seguir buscándoo.
Na súa parábola do «tesouro escondido no campo», Xesús fala do home que, «cheo de alegría», vende todo o que ten por facerse co tesouro. Buscar a Deus non produce tristeza nin amargura; ao contrario, xera alegría e paz, porque a persoa comeza a descubrir onde está a verdadeira felicidade. Lembremos a Santo Agostiño: «Só o que fai bo ao home pode facelo feliz».
José Antonio Pagola
Tradutor: Xaquin Campo Freire
