O MESTRE INTERIOR
Mentres a xerarquía católica insiste na necesidade do «maxisterio eclesiástico» para instruír e guiar aos fieis, sectores importantes de cristiáns orientan hoxe a súa vida sen teren en conta as súas directrices. Cara a onde nos pode conducir este fenómeno? A cuestión inqueda cada vez máis.
Algúns teólogos cren necesario recuperar a conciencia do «maxisterio interior», tan esquecido entre os cristiáns. Vén dicir isto: de pouco serve insistirmos no «maxisterio xerárquico» se os crentes -xerarquía e fieis- non escoitamos a voz de Cristo, «Mestre interior» que segue instruíndo a través do seu Espírito aos que de verdade queren seguilo.
A idea de Cristo «Mestre interior» arrinca do mesmo Xesús: «Non chamedes a ninguén mestre, porque só un é o voso Mestre: Cristo» (Mateu 23,10). Pero foi sobre todo santo Agostiño quen o introduciu na teoloxía reivindicando con forza a súa importancia: «Temos un só Mestre. E baixo el somos todos condiscípulos. Non nos constituímos en mestres polo feito de falar desde un púlpito. O verdadeiro Mestre fala desde dentro».
A teoloxía contemporánea insiste nesta verdade demasiado esquecida por todos, xerarquía e fieis: as palabras que se pronuncian na Igrexa só han de servirnos de invitación para que cada crente escoite dentro de si a voz de Cristo. Isto é o decisivo. Só cando un «aprende» do mesmo Cristo se produce «algo novo» na súa vida de crente.
Isto trae consigo diversas esixencias. Primeiro de nada para quen fala con autoridade dentro da Igrexa. Non son os propietarios da fe nin da moral cristiá. A súa misión non é enxuizar e condenar ás persoas. Menos aínda «botar fardos pesados e insoportábeis aos demais. Non son mestres de ninguén. Son discípulos que han viviren «aprendendo» de Cristo. Só entón poderán axudar a outros a «deixarse ensinar» por el. Así interpela santo Agostiño aos predicadores: «Por que gustas tanto de falar e tan pouco de escoitar? O que ensina de verdade está dentro; en cambio, cando ti tratas de ensinar estaste a saír de ti mesmo e andas por fóra. Escoita primeiro a quen fala por dentro, e logo, desde dentro fala despois aos de fóra».
Por outra banda, todos habemos recordar que o importante, ao oír a palabra do maxisterio, é sentírmonos invitados a volvernos cara a dentro para escoitarmos a voz do único Mestre. Recórdanolo tamén santo Agostiño: «Non andes por fóra. Non te espalles. Penétrate da túa intimidade. A verdade reside no home interior». É aleccionadora a escena en que Xesús encomia a actitude de María, que, «sentada aos pés do Señor, escoitaba a súa palabra». As palabras de Xesús son claras: «Só unha cousa é necesaria. E María escolleu a parte mellor».
José Antonio Pagola
Tradutor: Xaquin Campo Freire
