ESCOITAR A XESÚS NA SOCIEDADE ACTUAL
Aínda hai uns anos era a relixión quen lle ofrecía á maioría das persoas criterios para interpretar a vida e principios para orientala con sentido e responsabilidade. Hoxe, pola contra, son bastantes os que prescinden de Deus para enfrontarse sos á súa vida, aos seus desexos, medos e expectativas.
Non é tarefa fácil. Probabelmente ao individuo nunca lle resultou tan difícil e problemático deterse a pensar, reflexionar e tomar decisións sobre si mesmo e sobre o importante da súa vida. Vivimos mergullados nunha «cultura da intranscendencia», que amarra ás persoas ao «aquí» e ao «agora» facéndolles viviren só para o inmediato, sen apertura algunha ao misterio último da vida. Movémonos nunha «cultura do divertimento» que arrinca ás persoas de si mesmas e failles vivir esquecidas das grandes cuestións que levan no seu corazón.
O home dos nosos días aprendeu moitas cousas, está informado de cuanto acontece no mundo que lle rodea, pero non sabe o camiño para coñecerse a si mesmo e construír a súa liberdade. Moitos subscribirían a escura descrición que facía o director de La Croix, G. Hourdin, hai algúns anos: «O home está a facerse incapaz de querer, de ser libre, de xulgar en por si, de cambiar o seu modo de vida. Está a converterse nun robot disciplinado que traballa para gañar o diñeiro, que despois gozará nunhas vacacións colectivas. Le as revistas de moda, ve as emisións de televisión que todo o mundo ve. Aprende así o que é, o que quere e como debe pensar e vivir».
Necesitamos máis do que nunca atendermos a chamada evanxélica: «Este é o meu Fillo, o amado, o meu predilecto. Escoitádeo». Necesitamos pararnos, facermos silencio e escoitar máis a Deus revelado en Xesús. Esa escoita interior axuda a vivir na verdade, a saborear a vida nas súas raíces, a non malgastala de calquera xeito, a non pasar superficialmente ante o esencial. Escoitando a Deus encarnado en Xesús descubrimos nosa pequenez e pobreza, pero tamén a nosa grandeza de seres amados infinitamente por el.
Cada un é libre para vivir escoitando a Deus ou dándolle as costas. Pero, en calquera caso, hai algo que habemos de lembrar todos, aínda que resulte escandaloso e contracultural: vivir sen un sentido último é vivir de maneira «insensata»; actuar sen escoitar a voz interior da conciencia é ser un «inconsciente».
José Antonio Pagola
Tradutor: Xaquin Campo Freire
