NON CONFUNDIR A NINGUÉN CON JESÚS
Segundo o evanxelista, Xesús toma consigo a Pedro, Santiago e Xoán e lévaos separadamente a unha montaña. E alí «transfigúrase diante de eles». Son os tres discípulos que, ao parecer, ofrecen maior resistencia a Xesús cando lles fala do seu destino doloroso de crucifixión.
Pedro intentou ata quitarlle da cabeza esas ideas absurdas. Os irmáns Santiago e Xoán ándanlle a pediren os primeiros postos no reino do Mesías. Ante eles precisamente se transfigurará Xesús. Necesítano máis do que ninguén.
A escena, recreada con diversos recursos simbólicos, é grandiosa. Xesús preséntaselles «revestido» da gloria do mesmo Deus. Ao mesmo tempo, Elías e Moisés, que segundo a tradición, fóronlles arrebatados á morte e viven cabo de Deus, aparecen conversando con el. Todo invita a intuír a condición divina de Xesús, crucificado polos seus adversarios, pero resucitado por Deus.
Pedro reacciona con toda espontaneidade: «Señor, que ben se está aquí! Se queres, farei tres tendas: unha para ti, outra para Moisés e outra para Elías». Non entendeu nada. Por unha banda, pon a Xesús no mesmo plano e ao mesmo nível do que Elías e Moisés: para cadanseu a súa tenda. Por outra banda, séguese resistindo á dureza do camiño de Xesús; quéreo reter na gloria do Tabor, lonxe da paixón e a cruz do Calvario.
Deus mesmo vaino corrixir de xeito solemne: «Este é o meu Fillo amado». Non hai que confundilo con ninguén. «Escoitádeo a el», ata cando vos fala dun camiño de cruz, que termina en resurrección.
Só Xesús irradia luz. Todos os demais, profetas e mestres, teólogos e xerarcas, doutores e predicadores, temos o rostro apagado. Non temos de confundir a ninguén con Xesús. Só el é o Fillo amado. A súa Palabra é a única que temos de escoitar. As demais hannos de levar a el.
E temos de escoitala tamén hoxe, cando nos fala de «cargar a cruz» destes tempos. O éxito fainos dano aos cristiáns. Levounos ata a pensar que era posíbel unha Igrexa fiel a Xesús e ao seu proxecto do reino, sen conflitos, sen rexeitamento e sen cruz. Hoxe ofrécensenos máis posibilidades de vivirmos como cristiáns «crucificados». Faranos ben. Axudaranos a recuperarmos a nosa identidade cristiá.
José Antonio Pagola
Tradutor: Xaquin Campo Freire
