UN XESTO POUCO RELIXIOSO
Había unha voda en Galilea. Así comeza este relato no que se nos di algo inesperado e sorprendente. A primeira intervención pública de Xesús, o Enviado de Deus, non ten nada de relixioso. Non acontece nun lugar sagrado. Xesús inaugura a súa actividade profética «salvando»” unha festa de vodas que podía terminar moi mal.
Naquelas aldeas pobres de Galilea, a festa das vodas era a máis apreciada por todos. Durante varios días, familiares e amigos acompañaban aos noivos comendo e bebendo con eles, bailando danzas festivas e cantando cancións de amor.
O evanxeo de Xoán dinos que foi no medio dunha destas vodas onde Xesús fixo o seu «primeiro signo», o que nos ofrece a clave para entender toda a súa actuación e o sentido profundo da súa misión salvadora.
O evanxelista Xoán non fala de «milagres». Aos xestos sorprendentes que realiza Xesús chámalles sempre «signos». Non quere que os seus lectores fiquen no que pode haber de prodixioso na súa actuación. Invítanos a que descubramos o seu significado máis profundo. Para iso ofrécenos algunhas pistas de carácter simbólico. Vexamos só unha.
A nai de Xesús, atenta aos detalles da festa, dáse conta de que «non lles queda viño» e indícallo ao seu fillo. Talvez os noivos, de condición humilde, víronse desbordados polos invitados. María está preocupada. A festa está en perigo. Como pode terminar unha voda sen viño? Ela confía en Xesús.
Entre os campesiños de Galilea o viño era un símbolo moi coñecido da alegría e do amor. Sabíano todos. Se na vida falta a alegría e falta o amor, en que pode terminar a convivencia? María non se equivoca. Xesús intervén para salvar a festa proporcionando viño abundante e de excelente calidade.
Este xesto de Xesús axúdanos a captar a orientación da súa vida enteira e o contido fundamental do seu proxecto do reino de Deus. Mentres os dirixentes relixiosos e os mestres da lei se preocupan da relixión, Xesús dedícase a facer máis humana e levadeira a vida da xente.
Os evanxeos presentan a Xesús concentrado, non na relixión senón na vida. Non é só para persoas relixiosas e piadosas. É tamén para quen viven decepcionados pola relixión, pero senten necesidade de viviren de xeito máis digno e ditoso. Por que? Porque Xesús contaxia fe nun Deus no que se pode confiar e co que se pode vivir con alegría, e porque atrae cara a unha vida máis xenerosa, movida por un amor solidario.
José Antonio Pagola
Tradutor: Xaquin Campo Freire
