SÓ PERTENCEMOS A DEUS
«Dade ao César o que é do César e a Deus o que é de Deus». Estas palabras de Xesús foron utilizadas con frecuencia para establecer unha fronteira clara entre o político e o relixioso, e defender así a autonomía absoluta do Estado ante calquera interpelación feita desde a fe.
Segundo esta interpretación, Xesús colocaría ao home, por unha banda, ante unhas obrigacións de carácter cívico-político e, por outra, ante unha interpelación relixiosa. Coma se o home tivese que responder dos asuntos sociopolíticos ante o poder político e dos asuntos relixiosos ante Deus.
A intención de Xesús non é esa. O acento das súas palabras está na parte final. Preguntáronlle insidiosamente polo problema dos tributos e Xesús resolve moi axiña o problema. Se manexan moeda que pertence ao César, haberán de someterse ás consecuencias que iso implica. Pero Xesús introduce unha idea nova que non aparecía na pregunta dos adversarios.
De forma inesperada introduce a Deus na formulación. A imaxe da moeda pertence ao César, pero os homes non han de esquecer que levan en si mesmos a imaxe de Deus e, por tanto, só lle pertencen a el. Así o afirmaba a tradición bíblica. É, entón, cando podemos captar o pensamento de Xesús. «Dade ao César o que lle pertence a el, pero non esquezades que vós mesmos pertencedes a Deus».
Para Xesús, o César e Deus, non son dúas autoridades de rango semellante que han repartir a submisión dos homes. Deus está por encima de calquera César, e este non pode nunca esixir o que pertence a Deus.
Nuns tempos en que crece o poder do Estado e, aos cidadáns, resúltalles cada vez máis difícil defender a súa liberdade no medio dunha sociedade, onde case todo está dirixido e controlado, os crentes non habemos deixarnos roubar a nosa conciencia e a nosa liberdade por ningún poder.
Habemos de cumprirmos con honradez os nosos deberes cidadáns, pero non habemos deixarnos modelar nin dirixir por ningún poder que nos enfronte coas esixencias fundamentais do reino de Deus.
José Antonio Pagola
Tradutor: Xaquin Campo Freire
