COMO EXPERIMENTA XESÚS A DEUS
Xesús non quería que as xentes de Galilea sentisen a Deus como un rei, un señor ou un xuíz. El experimentábao como un pai incribelmente bo. Na parábola do «Pai bo» fíxolles ver como imaxinaba el a Deus.
Deus é como un pai que non pensa na súa propia herdanza. Respecta as decisións dos seus fillos. Non se ofende cando un deles o dá por «morto» e lle pide «a súa» parte da herdanza.
Veo partir da casa con tristeza, pero nunca o esquece. Aquel fillo sempre poderá volver a casa sen temor algún. Cando un día o ve vir famento e humillado, o pai «conmóvese», perde o control e corre ao encontro do seu fillo.
Esquécese da súa dignidade de «señor» da familia, e abrázao e bícao efusivamente coma unha nai. Interrómpelle a súa confesión para aforrarlle máis humillacións. Xa sufriu bastante. Non necesita explicacións para acollelo como fillo. Non lle impón castigo algún. Non lle esixe un ritual de purificación. Non parece sentir sequera a necesidade de manifestarlle o seu perdón. Non fai falta. Nunca deixou de amalo. Sempre buscou para el o mellor.
El mesmo preocúpase de que o seu fillo se sinta ben de novo. Regálalle o anel da casa e o mellor vestido. Ofrece unha festa a todo o pobo. Haberá banquete, música e baile. O fillo ha coñecer xunto ao pai a festa boa da vida, non a diversión falsa que buscaba entre prostitutas pagás.
Así sentía Xesús a Deus e así llo repetiría tamén hoxe aos que viven lonxe del e comezan a verse como «perdidos» no medio da vida. Calquera teoloxía, predicación ou catequese que esquece esta parábola central de Xesús e impide experimentar a Deus como un Pai respectuoso e bo, que acolle aos seus fillos e fillas perdidos, ofrecéndolles o seu perdón gratuíto e incondicional, non provén de Xesús nin transmite a súa Boa Noticia de Dios.
José Antonio Pagola
Tradutor: Xaquin Campo Freire
