NON Á GUERRA
ENTRE NÓS
Os xudeus falaban con orgullo da Lei de Moisés. Segundo a tradición, Deus mesmo regaloulla ao seu pobo. Era o mellor que recibiran del. Nesa Lei sintetízase a vontade do único Deus verdadeiro. Aí poden atopar todo o que necesitan para seren fieis a Deus.
Tamén para Xesús a Lei é importante, pero xa non ocupa o lugar central. El vive e comunica outra experiencia: está a chegar o reino de Deus; o Pai está a buscar abrirse camiño entre nós para facer un mundo máis humano. Non basta con quedarnos en cumprir a Lei de Moisés. É necesario abrírmonos ao Pai e colaborar con el para facer a vida máis xusta e fraterna.
Por iso, segundo Xesús, non abonda cumprir a Lei que ordena: «non matarás». É necesario, ademais, arrincar da nosa vida a agresividade, o desprezo ao outro, os insultos ou as vinganzas. Aquel que non mata cumpre a Lei, pero, se non se libera da violencia, no seu corazón non reina aínda ese Deus que busca construír connosco unha vida máis humana.
Segundo algúns observadores, está a estenderse na sociedade actual unha linguaxe que reflicte o crecemento da agresividade. Cada vez son máis frecuentes os insultos ofensivos, proferidos só para humillar, desprezar e ferir. Palabras nadas do rexeitamento, do resentimento, do odio ou da vinganza.
Por outra banda, as conversacións están a miúdo tecidas de palabras inxustas que reparten condenas e sementan sospeitas. Palabras ditas sen amor e sen respecto que envelenan a convivencia e fan dano. Palabras nadas case sempre da irritación, da mesquindade ou da baixeza.
Non é este un feito que se dea só na convivencia social. É tamén un grave problema no interior da Igrexa. O papa Francisco sofre ao ver divisións, conflitos e enfrontamentos de «cristiáns en guerra contra outros cristiáns». É un estado de cousas tan contrario ao Evanxeo que sentiu a necesidade de dirixirnos unha chamada urxente: «Non á guerra entre nós».
Así fala o Papa: «Dóeme comprobar como nalgunhas comunidades cristiás, e aínda entre persoas consagradas, consentimos diversas formas de odios, calumnias, difamacións, vinganzas, celos, desexos de impor as propias ideas á conta de calquera cousa, e até persecucións que parecen unha implacábel caza de bruxas. A quen imos evanxelizar con eses comportamentos?». O Papa quere traballar por unha Igrexa na que «todos poidan admirar como vos coidades uns a outros, como vos dades alento mutuamente e como vos acompañades».
José Antonio Pagola
Tradutor: Xaquin Campo Freire
