CREMOS EN XESÚS?
As primeiras xeracións cristiás conservaron o recordo deste episodio evanxélico como un relato de importancia vital para os seguidores de Xesús. A súa intuición era certeira. Sabían que a Igrexa de Xesús debería escoitar unha e outra vez a pregunta que un día fixo Xesús aos seus discípulos nas proximidades de Cesárea de Filipo: «Vós, quen dicides que son eu?».
Se nas comunidades cristiás deixamos apagar a nosa fe en Xesús, perderemos a nosa identidade. Non acertaremos a vivir con audacia creadora a misión que Xesús nos confiou; non nos atreveremos a enfrontármonos ao momento actual, abertos á novidade do seu Espírito; asfixiarémonos na nosa mediocridade.
Non son tempos fáciles os nosos. Se non volvemos a Xesús con máis verdade e fidelidade, a desorientación iranos paralizando; as nosas grandes palabras seguirán perdendo credibilidade. Xesús é a clave, o fundamento e a fonte de todo o que somos, dicimos e facemos. Quen é hoxe Xesús para os cristiáns?
Nós confesamos, como Pedro, que Xesús é o «Mesías de Deus», o Enviado do Pai. É certo: Deus amou tanto ao mundo que nos regalou a Xesús. Sabemos os cristiáns acoller, coidar, gozar e celebrar este grande agasallo de Deus? É Xesús o centro das nosas celebracións, encontros e reunións?
Confesámolo tamén «Fillo de Deus». El pódenos ensinar a coñecer mellor a Deus, a confiar máis na súa bondade de Pai, a escoitar con máis fe a súa chamada a construír un mundo máis fraterno e xusto para todos. Estamos descubrindo nas nosas comunidades o verdadeiro rostro de Deus encarnado en Xesús? Sabemos anuncialo e comunicalo como unha grande noticia para todos?
Chamamos a Xesús «Salvador» porque ten forza para humanizar as nosas vidas, liberar as nosas persoas e encamiñar a historia humana cara á súa verdadeira e definitiva salvación. É esta a esperanza que se respira entre nós? É esta a paz que se contaxia desde as nosas comunidades?
Confesamos a Xesús como o noso único «Señor». Non queremos ter outros señores nin someternos a ídolos falsos. Pero, ocupa Xesús realmente o centro das nosas vidas?, dámoslle primacía absoluta nas nosas comunidades?, poñémolo por cima de todo e de todos? Somos de Xesús? É el quen nos anima e fai vivir?
A grande tarefa dos cristiáns é hoxe axuntar forzas e abrir camiños para reafirmar moito máis a centralidade de Xesús na súa Igrexa. Todo o demais vén despois.
José Antonio Pagola
Tradutor: Xaquin Campo Freire
