XESÚS É DE TODOS
Unha muller pagá toma a iniciativa de acudir a Xesús, aínda que non pertence ao pobo xudeu. É unha nai angustiada que vive sufrindo cunha filla «maltratada por un demo». Sae ao encontro de Xesús dando gritos: «Señor, Fillo de David, ten compaixón de min».
A primeira reacción de Xesús é inesperada. Nin sequera se detén para escoitala. Aínda non chegou a hora de levar a Boa Noticia de Deus aos pagáns. Como a muller insiste, Xesús xustifica a súa actuación: «Deus envioume só ás ovellas perdidas do pobo de Israel».
A muller non se arreda nin se bota atrás. Superará todas as dificultades e resistencias. Nun xesto audaz próstrase ante Xesús, detén a súa marcha e, de xeonllos, cun corazón humilde, pero firme, diríxelle un só grito: «Señor, socórreme».
A resposta de Xesús é insólita. Aínda que nesa época os xudeus chamaban con toda naturalidade «cans» aos pagáns, aos nosos oídos as súas palabras resultan ofensivas: «Non está ben botar aos canciños o pan dos fillos». Retomando a súa imaxe de xeito intelixente, a muller atrévese desde o chan a corrixir a Xesús: «Iso é certo, Señor, pero tamén os canciños comen as migallas que caen da mesa dos amos».
A súa fe é admirábel. Seguro que na mesa do Pai se poden alimentar todos: os fillos de Israel e tamén os «cans» pagáns. Xesús parece pensar só nas «ovellas perdidas» de Israel, pero tamén ela é unha «ovella perdida». O Enviado de Deus non pode ser só dos xudeus. Ten de ser de todos e para todos.
Xesús réndese ante a fe da muller. A súa resposta revélanos a súa humildade e a súa grandeza: «Muller, que grande é a túa fe!, que se cumpra como desexas». Esta muller está descubrindo a Xesús que a misericordia de Deus non exclúe a ninguén. O Pai bo está por encima das barreiras étnicas e relixiosas que trazamos os humanos.
Xesús recoñece á muller como crente, aínda que vive nunha relixión pagá. Ata atopa nela unha «fe grande», non a fe pequena dos seus discípulos, aos que recrimina máis unha vez como «homes de pouca fe». Calquera ser humano pode acudir a Xesús con confianza. El sabe recoñecer a súa fe, aínda que viva fóra da Igrexa. Todos poderán atopar nel un Amigo e un Mestre de vida.
Os cristiáns habemos alegrarnos de que Xesús siga atraendo hoxe a tantas persoas que viven fóra da Igrexa. Xesús é máis grande do que todas as nosas institucións. El segue facendo moito ben, ata a aqueles que se afastaron das nosas comunidades cristiás.
José Antonio Pagola
Tradutor: Xaquin Campo Freire
