TESTEMUÑA DA VERDADE
Hai un rasgo que define a Xesús e configura toda a súa actuación: a súa vontade de vivir na verdade. É sorprendente a súa decisión de vivir na realidade, sen enganarse nin enganar a ninguén. Non é frecuente na historia atopar un home así. Xesús non só di a verdade. Cre na verdade e búscaa. Está convencido de que a verdade nos humaniza a todos.
Por iso non tolera a mentira ou o encubrimento. Non soporta a terxiversación ou as manipulacións. Non hai nel indicios de disimular a verdade ou de convertela en propaganda. A súa honradez coa realidade faino libre para dicir toda a verdade. Xesús converterase en «voz dos sen voz, e voz contra os que teñen demasiada voz» (Jon Sobrino).
Xesús vai sempre ao fondo das cousas. Fala con autoridade, porque fala desde a verdade. Non necesita falsos autoritarismos. Fala con convicción, pero sen dogmatismos. Non necesita facer presión a ninguén. Basta a súa verdade. Non grita contra os ignorantes, senón contra os que falsean interesadamente a verdade para actuar de maneira inxusta.
Xesús convida a buscar a verdade. Non fala coma os fanáticos, que a impoñen. Nin coma os funcionarios, que a «defenden» por obriga. Di as cousas con absoluta sinxeleza e soberanía. O que di e fai, é diáfano e fácil de entender. A xente percíbeo enseguida. En contacto con Xesús, cada quen atópase consigo mesmo e co mellor que hai nel. Xesús lévanos á nosa propia verdade.
Cando este home fala dun Deus que quere unha vida digna para os máis desgraciados e indefensos, faise críbel. A súa palabra non é a dun farsante interesado pola súa propia causa. Tampouco a dun relixioso piadoso que busca o seu benestar espiritual. É a palabra de quen trae a verdade de Deus para quen a queira acoller.
Segundo o cuarto evanxeo, Xesús di: «Eu vin a este mundo para que os que non ven, vexan, e os que ven, queden cegos». É así. Cando recoñecemos a nosa cegueira e acollemos o seu evanxeo, comezamos a ver a verdade.
José Antonio Pagola
Tradutor: Xaquin Campo Freire
