O NOVO ROSTRO DE DEUS
Xa nunca volveron seren os mesmos. O encontro con Xesús, cheo de vida logo da súa execución, transformou totalmente os seus discípulos. Empezaron por ver todo xa dun xeito novo. Deus era o resucitador de Xesús. E ben axiña tiraron as consecuencias.
Deus é amigo da vida. Non había agora ningunha dúbida. O devandito por Xesús era verdade: «Deus non é un Deus de mortos, senón de vivos». Os homes poderán destruíren a vida de mil xeitos, pero, se Deus resucitou a Xesús, isto significa que só quere a vida para os seus fillos. Non estamos sos nin perdidos ante a morte. Podemos contar cun Pai que, cima de todo, ata por encima da morte, quérenos ver cheos de vida. En diante só hai un xeito cristián de vivir. Resúmese así: poñer vida onde outros poñen morte.
Deus é dos pobres. Tíñao dito Xesús de moitos xeitos, pero non era fácil crerlle. Agora é distinto. Se Deus resucitou a Xesús, quere dicir que é verdade: «Felices os pobres, porque teñen a Deus». A última palabra non a ten Tiberio nin Pilato, a última decisión non é de Caifás nin de Anás. Deus é o último defensor dos que non interesan a ninguén. Só hai un xeito de parecerse a el: defender aos pequenos e indefensos.
Deus resucita aos crucificados. Deus reaccionou fronte á inxustiza criminal dos que crucificaron a Xesús. Se o resucitou é porque quere introducir xustiza a cima de tanto abuso e crueldade que se comete no mundo. Deus non está do lado dos que crucifican, está cos crucificados. Só hai un xeito de imitalo: estar sempre xunto e prol dos que sofren, loitar sempre contra dos que fan sufrir.
Deus secará as nosas bágoas. Deus resucitou a Xesús. O rexeitado por todos foi acollido por Deus. O desprezado foi glorificado. O morto está máis vivo do que nunca. Agora sabemos como é Deus. Un día el «enxugará todas as nosas bágoas, e xa non haberá morte, non haberá gritos nin fatigas. Todo iso pasaría».
José Antonio Pagola
Tradutor: Xaquin Campo Freire
