QUE FAMILIA?
Hoxe é o Día da familia cristiá. Unha festa establecida recentemente para os cristiáns celebrarmos e afondarmos no que pode ser un proxecto familiar entendido e vivido desde o espírito de Xesús.
Non abonda defendermos de xeito abstracto o valor da familia. Tampouco é suficiente imaxinarmos a vida familiar segundo o modelo da familia de Nazaré, idealizada desde a nosa concepción da familia tradicional. Seguir a Xesús pode esixir ás veces cuestionar e transformar esquemas e costumes moi arraigados en nós.
A familia non é para Xesús algo absoluto e intocábel. Máis aínda. O decisivo non é a familia de sangue, senón esa grande familia que temos de ir construíndo os humanos escoitando o desexo do único Pai de todos. Ata os seus pais o terán de aprender, non sen problemas e conflitos.
Segundo o relato de Lucas, os pais de Xesús búscano aflixidos, ao descubriren que os abandonou sen preocuparse deles. Como pode actuar así? A súa nai repróchallo en canto o atopa: «Fillo, por que nos trataches así? Mira que o teu pai e e máis eu te buscabamos angustiados». Xesús sorpréndeos cunha resposta inesperada: «Por que me buscabades? Non sabiades que eu debía estar na casa do meu Pai?».
Os seus pais «non o comprenderon». Só ao afondar nas súas palabras e no seu comportamento de face á súa familia, descubrirán progresivamente que, para Xesús, o primeiro é a familia humana: unha sociedade máis fraterna, xusta e solidaria, tal como a quere Deus.
Non podemos celebrar responsabelmente a festa de hoxe sen escoitarmos o reto da nosa fe.
- Como son as nosas familias? Viven comprometidas nunha sociedade mellor e máis humana, ou encerradas exclusivamente nos seus propios intereses? Educan para a solidariedade, a procura de paz, a sensibilidade cara aos necesitados, a compaixón, ou ensinan a vivir para o benestar insaciábel, o máximo lucro e o esquecemento dos demais?
- Que está a suceder nos nosos fogares? Cóidase a fe, recórdase a Xesús Cristo, apréndese a rezar, ou só se transmite indiferenza, incredulidade e baleiro de Deus? Edúcase para vivir desde unha conciencia moral responsábel, sa, coherente coa fe cristiá, ou favorécese un estilo de vida superficial, sen metas nin ideais, sen criterios nin sentido último?
José Antonio Pagola
Tradutor: Xaquin Campo Freire
