O DECISIVO
O xuízo contra Xesús tivo lugar probabelmente no pazo onde residía Pilato cando acudía a Xerusalén. Nunha mañá de abril do ano 30 encóntranse alí: un reo indefenso chamado Xesús e o representante do poderoso sistema imperial de Roma.
O Evanxeo de Xoán relata o diálogo entre ambos. En realidade, máis ca un interrogatorio parece un discurso de Xesús para esclarecer algúns temas que interesan moito ao evanxelista. Nun determinado momento, Xesús fai esta solemne proclamación: «Eu para isto nacín e para isto vin ao mundo: para ser testemuña da verdade. Todo o que pertence á verdade escoita a miña voz».
Esta afirmación recolle un trazo básico que define a traxectoria profética de Xesús: a súa vontade de vivir na verdade de Deus. Xesús non só di a verdade, senón que busca a verdade. Só a verdade dun Deus que quere un mundo máis humano para todos os seus fillos.
Por iso Xesús fala con autoridade, pero sen falsos autoritarismos. Fala con sinceridade, pero sen dogmatismos. Non fala coma os fanáticos, que tratan de impor a súa verdade. Tampouco coma os funcionarios, que a defenden por obriga, aínda que non crean nela. Non se sente nunca gardián da verdade, senón testemuña da verdade.
Xesús non converte a verdade de Deus en propaganda. Non a utiliza en proveito propio, senón en defensa dos pobres. Non tolera a mentira ou o encubrimento das inxustizas. Non soporta as manipulacións. Xesús convértese así en «voz dos sen voz e en voz contra dos que teñen demasiada voz» (Jon Sobrino).
Esta voz é máis necesaria do que nunca nesta sociedade atrapada nunha grave crise económica. A ocultación da verdade é un dos máis firmes orzamentos da actuación dos poderes financeiros e da xestación política sometida ás súas esixencias. Queren facernos vivir a crise na mentira.
Faise todo o posíbel para ocultar a responsabilidade dos principais causantes da crise e ignórase de xeito perverso o sufrimento das vítimas máis débiles e indefensas. É urxente humanizarmos a crise poñendo no centro de atención a verdade dos que sofren e a atención prioritaria na súa situación cada vez máis grave.
É a primeira verdade esixíbel a todos se non queremos ser inhumanos. O primeiro dato previo a todo. Non podemos afacérmonos á exclusión social e a desesperanza en que están caendo os máis débiles. Os que seguimos a Xesús temos de escoitarmos a súa voz e saírmos instintivamente en defensa dos últimos. Quen é da verdade escoita a súa voz.
José Antonio Pagola
Tradutor: Xaquin Campo Freire
